Lakenvelder koeien

De Lakenvelder is een koe die al honderden jaren in Nederland gehouden wordt.
De naam slaat op de witte aftekening die als een band om de buik van de koe
loopt. Een historisch rund waar er nog maar enkele duizenden van zijn in
Nederland. Het is daarmee een zeldzaam huisdierras.

Uiterlijke kenmerken van de Lakenvelder

Om het ras op een zuivere manier in stand te houden is er een stamboek in het
leven geroepen. Het is niet verplicht hier aan mee te doen, maar wel waardevol.
Het stamboek zorgt ervoor dat de uiterlijke kenmerken van de Lakenvelder,
zoals die vastgelegd zijn in het stamboek, door de fokkerij zoveel mogelijk
behouden worden. Hierbij wordt gekeken of het laken voldoende breed en
aaneengesloten is. De stand en kwaliteit van de benen is ook erg belangrijk,
omdat dit bepaald of het dier zich goed kan bewegen en daardoor oud kan
worden. De Lakenvelder kalft van nature gemakkelijk en zonder hulp van de
boer. In de fokkerij wordt hier opgelet door te kijken naar de helling van het
kruis en de kruisbreedte. Veel Lakenvelders worden gehouden als zoogkoeien.
Dat betekend dat de kalfjes minimaal 4,5 maanden bij de koe mogen blijven
lopen. Wil een dier in aanmerking komen voor het stamboek dan wordt het
gekeurd op de leeftijd van een half jaar. Er wordt dan onder andere naar de
hierboven genoemde eisen gekeken.

Het houden van Lakenvelders

De keuze voor het houden van Lakenvelders wordt in eerste instantie vaak
gemaakt op basis van het uiterlijk van de koe. Maar dat is niet de enige reden.
Lakenvelders stellen weinig eisen aan de voeding. Met natuurgras kunnen ze al
prima uit de voeten. De dieren kunnen het jaar rond buiten lopen. Dit gebeurt op
de meeste plekken niet, omdat de draagkracht van de grond dit niet toe laat.
Krachtvoer is niet nodig om de koe te laten groeien en gezond te houden. Veel
boeren geven dit af en toe wel een beetje, omdat je zo contact met de dieren
houdt waardoor ze mak blijven.

Melk en vlees

De Lakenvelder zou een zogenoemde dubbeldoel koe kunnen zijn. Er zijn echter
heel weinig veehouders die de Lakenvelder melken. De oorzaak hiervoor is de
lage melkproductie. De meeste dieren worden gehouden als zoogkoeien voor de
hobby of voor het vlees. Omdat een Lakenvelder langzaam groeit heeft het vlees
een mooie, fijne structuur en lichte marmering. Dit zorgt voor een goede smaak.